Connect with us

З життя

Я став батьком, не знаючи, хто мати моєї дитини

Published

on

Ось як це могло б звучати:

Ти знаєш, я став батьком, навіть не розуміючи, хто мати моєї дитини.

Мені тридцять, і до певного моменту я жив звичайним життям холостяка: свобода, ніяких зобов’язань, вечори з друзями, корчма по п’ятницях, випадкові знайомства… Я навіть казав собі: «Ще хоч десять років поживу для себе!» Думав, що в мене море часу, щоб колись стати чоловіком і татом. Але, як виявилося, доля мала на цей рахунок зовсім інші плани.

Того ранку нічого не передвіщало дива. Я, як завжди, вийшов з дому о пів на дев’яту і прямував до машини. І раптом помітив дивну картину — біля під’їзду стояла дитяча коляска. Спочатку подумав, що хтось із сусідів залишив її на хвилину. Але, підійшовши ближче, аж похолов — у колясці спав справжній немовля. Поряд була записочка жіночим почерком: «Сашко, це твоя донька. Її звати Соломія. Будь ласка, подбай про неї».

У мене підкосились ноги. Навколо ніби зупинився час. Хто ця жінка? Коли це сталося? Це жарт? Я на автоматі взяв дівчинку на руки й поніс додому. Подзвонив мамі — єдиній людині, якій міг розповісти. За годину вона вже була в мене — з пелюшками, сосками, дитячим кремом і неймовірним спокоєм. Моя мама — справжня чарівниця. За кілька хвилин крикливий крихітка на її руках мирно сопів. А я сидів на кухні й дивився в ніку.

Пізніше, коли трохи прийшов до тями, зробив тест ДНК — мусив точно знати. І ось через кілька днів результат: я справжній батько. Серце стиснулося. Десь там, серед миттєвих романів, трапився цей «випадок», і тепер у мене є донька.

Перший час був пеклом. Соломія плакала вночі, я не висипався, вчився міняти підгузки, варити каші, підігрівати молоко до потрібної температури. Довелося найняти няню, а ще — викликати додому дитячого лікаря. Так у нашому житті з’явилася Олеся. Тиха, турботлива, добра. Вона не тільки лікувала мою дитину, але й мене. У якийсь момент я зрозумів, що чекаю на її візити з нетерпінням. Потім була перша кава разом. А потім — її рука в моїй, коли я вперше пішов до ЗАГСу.

Зараз нашій Соломії вже два роки. Ми з Олесею живемо разом, ростимо нашу малу й не уявляємо життя один без одного. Я став батьком. Я став чоловіком. Я вже не той безтурботний хлопець, що жив одним днем. Я вдячний тій незнайомій жінці, яка залишила Соломію біля мого дому. Можливо, колись я навіть скажу їй дякую — за те, що вона змінила моє життя й наповнила його смислом.

Тепер кожного ранку я прокидаюся не від будильника, а від теплих рученят, які гладять мене по щоках. І чую: «Тату, вставай!» І серце наповнюється чимось таким, чого я раніше не знав. Ось воно — справжнє щастя.

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

11 + дев'ять =

Також цікаво:

З життя54 хвилини ago

A Silent New Year’s Eve

New Years hush November drifted in, drab and drizzly, the kind of grey that seeps into your bones. Each day...

З життя55 хвилин ago

Mother-in-law Helped Herself to My Gourmet Foods from the Fridge—Stuffing Them All into Her Bag Before Saying Goodbye

The mother-in-law slipped the delicacies from my fridge into her handbag before heading home. “Are you sure we need all...

З життя2 години ago

My Husband Invited His Ex-Wife Over for the Sake of the Children—So I Celebrated My Freedom in a Hotel Instead

Husband invited his ex-wife for the kids, so I spent the celebration at a hotel Where are you planning to...

З життя2 години ago

My Husband Compared Me to His Friend’s Wife at the Dinner Table—And Ended Up with a Bowl of Salad in His Lap

“You’ve brought out this dinner set again? I told you I wanted the fancy one with the gold rim, the...

З життя3 години ago

Yesterday: The Feast, the Critique, and the Great Brotherly Showdown Over Galina’s Handmade Roast and Her Patiently Worn Apron in a London Flat

Yesterday “Where are you putting that salad bowl? Youre blocking the cold cuts! And move the glasses, would you? Olivers...

З життя3 години ago

My Husband Compared Me to His Friend’s Wife at the Dinner Table—And Ended Up with a Bowl of Salad in His Lap

“You’ve brought out this dinner set again? I told you I wanted the fancy one with the gold rim, the...

З життя4 години ago

Why Does It Matter Who Looked After Gran? By Law, That Flat Should Be Mine! — My Mum Argues With Me Over My Grandmother’s Home My Own Mother is Threatening to Sue Me — All Because My Gran’s Flat Went Not to Her, or Even to Me, But to My Daughter. Mum Claims It’s Unfair, Insists the Flat Should Be Hers. But Gran Made a Different Choice. Why? Perhaps Because My Husband and I Lived With Her and Cared for Her Those Last Five Years. You Could Easily Call My Mum Selfish — Her Needs Were Always Far More Important Than Anyone Else’s. Mum’s Been Married Three Times, But Only Had Two Daughters: My Younger Sister and Me. We Get On Brilliantly, But Neither of Us Has a Great Relationship With Mum. I Don’t Even Remember My Dad — He Split From Mum When I Was Two. Up Until I Was Six, I Lived With Mum at Gran’s. For Some Reason, I Thought Gran Was Awful — Probably Because Mum Was Always Crying. Only When I Grew Up Did I Understand: Gran Was Good, She Just Wanted to Help Her Daughter Make a Better Life. Later, Mum Married Again and We All Moved In With My Stepfather. That’s When My Sister Was Born. But After Seven Years, Mum Got Divorced Again. This Time, We Didn’t Go Back to Gran’s. Stepfather Went Off to Work and Let Us Stay in His Flat for a Bit. Three Years Later, Mum Married Husband Number Three and We Moved In With Him. He Wasn’t Pleased Mum Had Children, Though He Never Hurt Us — He Just Ignored Us. So Did Mum. She Was Obsessed With Her New Husband, Always Jealous, Always Causing Rows and Breaking Crockery. Once a Month Mum Would Start Packing, But Stepfather Always Talked Her Round. My Sister and I Got Used to It and Stopped Noticing. I Ended Up Looking After My Sister — Mum Didn’t Have the Time. Thank Goodness for Our Grandmothers, Who Helped Us So Much. Eventually, I Left for University, and My Sister Moved In With Gran. Our Dad Always Supported Her; Mum Would Call Us Only at Christmas. I Accepted Mum For Who She Was and Stopped Expecting Her to Care, But My Sister Never Did. She Was Always Hurt, Especially When Mum Skipped Her School Leavers’ Party. We Grew Up. My Sister Got Married and Moved Away. I Was Living With My Long-Term Boyfriend; We Visited Gran Often and Stayed Close, Though I Tried Not to Be a Nuisance. When Gran Fell Ill and Went Into Hospital, I Visited Every Day: Shopping, Cooking, Cleaning, Chatting, Making Sure She Took Her Medicine. Sometimes My Boyfriend Helped Out Too. After Six Months, Gran Suggested We Move In to Save for Our Own Place, So We Did. Six Months Later, I Was Pregnant. We Got Married, Had a Simple Family Do — Mum Didn’t Come, Not Even a Phone Call. When My Daughter Was Two Months Old, Gran Broke Her Leg. Caring for Both Was Hard and I Desperately Needed Mum’s Help, But She Refused, Saying She Wasn’t Well and Would Come Later. She Never Did. Six Months On, Gran Had a Stroke and Was Bedridden. If Not for My Husband, I Don’t Know How I’d Have Coped. Gran Slowly Improved, She Even Got to See Her Great-Granddaughter Take Her First Steps, and Lived Another Two-and-a-Half Years. She Passed Away Peacefully in Her Sleep. My Husband and I Were Devastated By Her Loss. Mum Only Came for the Funeral. A Month Later, She Tried to Evict Me So She Could Have the Flat. Mum Hadn’t Realised Gran Had Left It to My Daughter Right After She Was Born. Naturally Mum Was Furious, Demanding I Give Up the Flat or She’d Sue Me. “Look How Deceitful You Are! You Duped the Old Woman, Took Her Flat, And Now You Live In It Yourself! You Won’t Get Away With This! It Doesn’t Matter Who Looked After Gran — That Flat Should Be Mine!” But Mum Won’t Get That Flat, I Know That for Certain. I’ve Spoken to a Solicitor and a Notary. We’ll Stay in the Home Gran Gave Us, and If Our Second Child Is a Girl, She’ll Be Named After Gran.

What matter is it who cared for Grandmother? By rights, the house ought to be mine! My mothers voice, strident...

З життя4 години ago

Relatives Demanded My Bedroom for the Holidays and Left Empty-Handed: How I Refused Pushy Family, Set Boundaries, and Saved My Peace of Mind in London

Where on earth am I supposed to put this massive bowl of jellied beef? Theres no space at all in...