Connect with us

З життя

Коли зять і дочка повернулися з моря, вони не впізнали власної квартири.

Published

on

Коли зять і донька повернулися з моря, вони не могли впізнати свою квартиру. Я розклала речі в шафах, помила холодильник і викинула непотрібні речі. У квартирі панував ідеальний порядок, навіть вікна були чисті. Ніхто мені за це не подякував. Донька була невдоволена, бо казала, що не може знайти своїх речей. Оксана вважає, що тепер її оселя втратила приватність, адже я заглянула в кожен куток. А я ж тільки хотіла допомогти.

Під час зимових канікул донька з родиною вирішили поїхати відпочити до Туреччини. Вона попросила мене, щоб я доглядала за їхньою квартирою. Після повернення, замість вдячності, зустріла незадоволення. Не знаю, що я зробила не так.

– Ми просили лише полити квіти, а ти влаштувала генеральне прибирання і викинула наші речі без дозволу.

Я просто хотіла допомогти. Поки діти купалися в морі, я приводила до ладу їхній хаос. Засукала рукава і почала з вітальні, кухні та ванної. Мені 60 років, а моїй доньці 34. Вона разом з чоловіком виховують двох дітей – старший цього року піде в перший клас. Оксана з чоловіком ще виплачують кредит, який взяли на купівлю квартири, тому кожну лишню копійку відкладають в банк.

Вони рідко їздили за місто, не кажучи вже про закордон. Її чоловік щодня багато працює, а Оксана досі на декретній відпустці. Цього року вони вирішили, що їм потрібен відпочинок. Купили квитки, спакували валізи і полетіли. Взимку відпочинок дешевший, тому що багато готелів дають знижки.

Оксана вирішила на всякий випадок залишити мені ключі, щоб я доглядала за житлом. Я з радістю погодилась. Коли прийшла поливати квіти, вирішила до їх приїзду зробити прибирання.

Коли вони повернулися, не могли впізнати свою квартиру. Я розклала речі в шафах, помила холодильник і викинула непотріб. У квартирі був ідеальний порядок, навіть вікна сяяли чистотою. Донька була невдоволена, казала, що не може нічого знайти і, напевно, я викинула її речі. Також сказала, що її квартира втратила приватність, бо я заглянула в кожен куток. Це правда, завдяки цьому я дізналася багато нового про їхнє життя. Зятю теж це не сподобалося, хоча він був проти залишення мені ключів.

Тепер вони сердяться і не хочуть зі мною розмовляти. Кажуть, що я сунула ніс туди, де не слід. Господи мій, адже я нічого поганого не зробила. Я тільки позбавила їх купи бруду. На шафах був пил, а люстри були практично чорні. Коли я їх мила, кілька разів змінювала воду. Випрала штори, і квартира від цього стала світлішою. На кухні також навела порядок, помила і почистила посуд.

Могли б самі прибрати! Працюють? Я все життя працювала, але в моїй квартирі ніколи не було такого безладу. Що ж я поганого зробила, якщо вони досі не хочуть зі мною розмовляти?

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

12 − чотири =

Також цікаво:

З життя30 хвилин ago

Winter had blanketed Andrew’s garden with soft snow, but his loyal dog Duke, a massive German Shepherd, was acting strangely. Instead of curling up in the large kennel Andrew had lovingly built for him last summer, Duke stubbornly insisted on sleeping outside, right in the snow. Watching from his window, Andrew felt a pang of worry—Duke had never behaved like this before. Each morning, as he stepped outside, Andrew noticed Duke watching him tensely. Whenever he approached the kennel, Duke positioned himself between Andrew and the entrance, growling softly and looking at him pleadingly, as if to say: “Please, don’t go in there.” This odd behaviour was so out of character for their years of friendship, it made Andrew uneasy—what was his best friend hiding? Determined to get to the bottom of it, Andrew came up with a plan—he lured Duke into the kitchen with a tempting piece of steak. While the dog, locked inside, barked desperately at the window, Andrew crept towards the kennel and crouched down to peer inside. His heart skipped a beat as his eyes adjusted to the darkness and he saw something that froze him on the spot… …There, curled up in a blanket, was a tiny kitten—dirty, freezing, and barely breathing. Its eyes barely opened, and its frail body shivered with cold. Duke had found it somewhere, and instead of chasing it away or leaving it to its fate, he had sheltered it. He had slept outside to avoid scaring it and guarded the entrance as if there was treasure inside. Andrew held his breath. He reached out, gently lifted the tiny creature and pressed it to his chest. In that moment, Duke raced over and nestled beside his shoulder—not growling, but gently, eager to help. “You’re a good dog, Duke…” Andrew whispered, clutching the kitten. “Better than most people.” From that day on, there were no longer just two friends living in the garden, but three. And the lovingly built kennel found its purpose again—as a little home for souls in need of saving.

Winter had blanketed Davids garden in a soft layer of snow, but his loyal dog Byron, a huge English Mastiff,...

З життя36 хвилин ago

The Little Girl Who Wouldn’t Eat: The Night My Stepdaughter Found Her Voice and Our Family Was Forever Changed

A Little Girl Who Couldn’t Eat: The Night My Stepdaughter Finally Found Her Voice and Everything Changed 8 December 2025...

З життя2 години ago

A 7-Year-Old Boy, Covered in Bruises, Walked Into A&E Carrying His Baby Sister—What He Said Next Broke Everyone’s Heart

Just after one oclock in the morning, a seven-year-old boy, covered in bruises, pushed his way into the A&E at...

З життя2 години ago

My Son Skipped My 70th Birthday, Claiming He Had to Work—That Evening I Saw Him on Social Media Celebrating His Mother-In-Law’s Birthday at a Fancy Restaurant

The phone rang precisely at noon, shattering the careful anticipation that hung in the air. Margaret Palmer hurried to pick...

З життя3 години ago

No Place to Call Home: Nina’s Journey from Heartbreak and Loss to an Unlikely Friendship with a Homeless Gentleman in the English Countryside

HOMELESS There was nowhere left for Emily to go. Nowhere at all, in fact. Perhaps I could stay a couple...

З життя3 години ago

Aunt Rita: The Story of a 47-Year-Old Londoner, a Self-Confessed Cynic, Who Finds Unexpected Purpose and Family in Helping a Struggling Young Mother and Her Children in a Tower Block, Transforming Both Their Lives and Her Own

Aunt Rita I am forty-seven years old. Just an ordinary womanone might say a bit of a plain Jane. Not...

З життя12 години ago

A STRAY CAT SNEAKED INTO THE BILLIONAIRE’S HOSPITAL ROOM WHILE HE WAS IN A COMA… AND WHAT HAPPENED NEXT WAS A MIRACLE EVEN THE DOCTORS COULDN’T EXPLAIN…

A STRAY CAT slipped into the room of the comatose billionaireand what happened next was a miracle the doctors couldnt...

З життя12 години ago

Michael Stood Still: From Behind the Tree, a Dog Gave Him That Heartbroken Look—A Dog He Could Recognise Among a Thousand

James frozeby the old oak, a dog was staring at him with such sadness, hed have recognised her from a...