Connect with us

З життя

Минуле повернуло: через 12 років колишній чоловік з’явився, і стара рана знову болить, наче все сталося вчора

Published

on

Микола покинув мене заради коханки, а через 12 років знову пошумів у двері — біль повернувся, ніби це сталося вчора.

Позначила я його на вечірці у спільної подруги — яскравий, харизматичний, з усмішкою до вуш, здавалось, у нього всередині світилося сонце. Тоді я вперше по-справжньому закохалась. До нього у мене нічого серйозного не було — виросла в маленькому містечку, суворі батьки, головне — навчання. Про хлопів навіть думати забороняли. Заздрила подругам, у яких вже були стосунки, але йшла своїм шляхом: спочатку диплом, а потім, може, і родина.

Але Микола перевернув усе догори дном. Ми зблизились швидко — він був тим, кого я, зрештою, чекала. Я розквітала поруч із ним, а він, здавалося, теж. Навіть мої суворі батьки дали добро на наш союз, і незабарі ми влаштували невеличке весілля. Через рік у нас з’явилися близнюки — Тарас і Богдан. Це було щастя, але й випробовування. Я не була готова до подвійної відповідальності, але Микола тоді був поруч — допомагав, вчився бути батьком. Разом купали, годували, навіть серед ночі прокидалися вдвох. Він умів співчувати, старався. Я вірила, що нам пощастило.

Та все змінилось, коли діти підросли. Він став чужим. Додому приходив пізно, виснажений, невдоволений. Я почала здогадуватись — невже йому більше не потрібна наша родина? Відповідь прийшла сама — одного разу, коли він був у душі, йому подзвонила жінка. Представилась Ярославою. І сказала, що вони разом вже більше року. Світ захитався. Потім була Олена. Потім — Наталя. Потім — Віка і Лілія. Я пробачала. Заради дітей. Заради родини.

Боялася, що якщо ми розійдемося, сини виростуть без прикладу справжньої сім’ї. Тому терпіла. Закривала очі. Стирала зі свого серця брехню. Але коли хлопці виросли й покинули дім, стало невідворотно ясно: між нами нічого не залишилось. Ми були як сусіди. Ні любові, ні поваги. Розлучились. Він пішов. Я лишилася. Вчилась жити з тишею. З самотністю. Наповнювала порожнечу — друзями, в’йязанням, книгами. Жила. Без нарікань. Без докорів.

Минус дванадцять років. Одного осіннього вечора хтось пошумів у двері. На порозі стояв він. Микола. Сірий, зігнутий, незнайомий. Попросився зайти. Сказав, що хоче поговорити. За чашкою чаю зізнався: щастя не знайшов. Жінки мінялися одна за одною, робота не вдавалася, здоров’я зрадило. Лишився ні з чим. Один. Нещасний. І тепер просить вибачення. Просить почати спочатку.

А я сиджу й не знаю, що відповісти. Дванадцять років — жодного листа, жодного дзвінка, жодної листівки на день народження. А тепер — пробачення, другий шанс, нове життя? В середині все болить. Але й серце б’ється — адже я щось до нього відчуваю. Біліше нікого не полюбила. Не впустила в своє життя нікого іншого. Він — батько моїх синов. Він не чужак. Але й не той, ким був колись.

Я не відповіла. Сиджу. Думки стрибають у голові. Шукаю в собі силу пробачити. Або силу раз і назавжди відпустити.

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

11 − 4 =

Також цікаво:

З життя17 хвилин ago

For About an Hour, I Watched Two Soon-to-Be Parents—Barely Out of Sixth Form—at the Gynaecologist’s Waiting Room Recently, I had an appointment with my gynaecologist. As usual, there was a queue and the doctor was running late. Behind me stood a heavily pregnant girl, about eighteen, accompanied by the soon-to-be dad of the same age. These “parents” paid no mind to the queue and acted as they fancied. The father was loudly giggling up and down the corridor because he was having a son: – Isn’t it brilliant, it’s a boy? Heeeeeeeeeeee… He said this about ten times, then suddenly realised: – Oh, we haven’t named him yet! Let’s name him after one of the doctors! He paced the hallway, reading off doctors’ names and making comments on each. On completing his ’rounds’, he plopped down next to the girl, still giggling. An elderly woman passing by politely asked him: – Young man, would you please calm yourself? The lad looked at her, baffled, and replied: – Granny’s pregnant too! Hoo-ha-ha-ha… His girlfriend giggled softly, both of them with equally vacant expressions. With some effort, I managed not to start an argument with the pregnant girl. Next, the soon-to-be dad launched into a new topic—food. – I’m famished! Ya-ya-ya-ya-ya… – I’m hungry, and it’ll be another half hour in this queue… – Let’s go get sausage rolls! We’ll come back after! – I don’t want sausage rolls. – You’ve become so picky! Hoo-ha-ha-ha… Everyone’s head was pounding from listening to them, but thank goodness, the pair finally left—I don’t know if they went for sausage rolls or pasties, but that was irrelevant. The important part was that they were gone. With horror, I thought about what kind of upbringing their child would get. Chances are, that child will turn out just as poorly raised. Maybe the grandparents will step in, but if they raised these two, I doubt things will be any different with the grandchild.

For nearly an hour, I watched the soon-to-be parents, both barely out of sixth form. Not long ago, I had...

З життя27 хвилин ago

I Used to Accuse My Husband of Living in My House—One Weekend He Packed His Bags and Left

I gave my husband an earful, accusing him of living in my flat. One weekend, he quietly packed his bags...

З життя1 годину ago

Everyone Thought the Young Woman Was Caring for the Elderly Neighbour Out of Greed for an Inheritance—But They Couldn’t Have Been More Wrong

The girl was looking after her neighbours grandmother, and everyone assumed she was angling for an inheritancebut of course, they...

З життя1 годину ago

I Lost the Will to Help My Mother-in-Law After Discovering What She Did—But I Can’t Abandon Her Either

I’ve lost the will to help my mother-in-law after finding out what she did. But I can’t just leave her...

З життя2 години ago

“I Don’t Want to Be a Mum! I Just Want to Go Out!” – My Daughter’s Heartbreaking Confession Changed Our Family Forever

I dont want to be a mum! I just want to go out! Thats what my daughter told me. My...

З життя2 години ago

“She’s Not Your Daughter—Are You Completely Blind? A Mother-in-Law’s Suspicion, a Paternity Test, and How Family Tensions Changed Everything”

– Shes not your daughter, are you completely blind? I hadnt been seeing my now-husband for even a year before...

З життя11 години ago

This Is Exactly What I Did When I Found Two Cruise Vouchers in My Husband’s Pocket—And One Had Another Woman’s Name on It

Thats exactly what I did when I found two vouchers for a sea cruise in my husbands pocket. One of...

З життя11 години ago

“I Don’t Want Any Other Daughter-in-Law – You Do What You Like!”: A Mother’s Ultimatum Forces Mark to Choose Between Love and Ambition, Only to Lose Everything in the End

I wont have any other daughter-in-law, so you do as you please! my mother declared to me one afternoon. My...