Connect with us

З життя

Відсудити квартиру у дітей: чому я не соромлюся жити для себе навіть на схилі літ.

Published

on

Вирішила я відвоювати свою квартиру у власних дітей. І зовсім за це не відчуваю жодного сорому. Хоча і скоро мені буде вісімдесят, але зі здоров’ям все гаразд. Дуже хочеться провести останні роки життя для себе.

Часто буває так, що в старшому віці люди починають шкодувати про те, як прожили своє життя. Розмірковують, як могли б зробити все краще, в які моменти вчинити інакше, щоб результат був зовсім інший. Ось чому намагаються вмовити своїх дітей не повторювати їх помилок.

Я ж вирішила порушити всі ці стереотипи. В старості житиму для себе. Адже все своє життя присвятила чоловікові, дітям і онукам. Ледь закінчила школу, як вийшла заміж. Згодом з’явилися діти, і часу для себе вже не залишилось. Майже весь мій час був відданий родині. А зараз, коли вже майже вісімдесят, нікому поруч мене не потрібно бачити. Діти вже почуваються в моїй квартирі, наче це їх власна. Мене, таке відчуття, вже давно не існує. Рідний син без мого дозволу поселив в моїй квартирі онука з дружиною. Моя думка їх давно не цікавить. Така «подяка» за роки виховання.

Тому я вирішила повернути свою квартиру. І зовсім мені не соромно за це. Хоча і скоро мені буде вісімдесят, зі здоров’ям все гаразд. Дуже хочу провести останні роки для себе. Звичайно, всі родичі образилися. Почали навіть судову справу, але завдяки моєму чоловіку мені вдалося повернути квартиру. Також виселила онука з його дружиною з моєї власності. Змінила всі замки на дверях для власного спокою. Звісно, після моєї смерті квартира залишиться дітям. Але поки я жива, хочу насолоджуватися моментами, які так бракували протягом життя. Адже стільки безцінного часу було змарновано.

Мої подруги шоковані, але відкрито підтримують мене. У них не вистачає відваги вчинити так само, бо їх діти вже доручили їм правнуків, не цікавлячись, важко їм чи ні. Я дуже здивована, як вони себе настільки не люблять. На мій погляд, вони не поважають себе та свій час, який могли б витратити хоч на старості на себе.

Можливо, я колись пошкодую про це рішення. Але поки жива і можу сама за себе відповідати, хочу відпочити душею і тілом. Не думати про когось, а насолоджуватись моментами.

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

11 + десять =

Також цікаво:

З життя25 хвилин ago

“We’ll Be Staying With You For a While, Since We Can’t Afford to Rent Our Own Place!” – My Friend Announced Unexpectedly. At 65, I’m Still an Active Woman With a Love for Travel and Meeting New People, but an Old Friendship Took a Shocking Turn When Unexpected Guests Arrived at My Doorstep in the Middle of the Night, Refused to Leave, and Left With My Belongings!

Were going to stay at yours for a while, because we cant afford to rent our own flat! my friend...

З життя26 хвилин ago

“I Had to Buy My Own Fridge So Mum Wouldn’t Take My Groceries – Anna’s Unusual Solution to Family Conflict Over Flat Ownership, Money, and Sharing”

I had to get myself a separate fridge, says Charlotte. It sounds ridiculous, but there was no other choice. I...

З життя1 годину ago

You’re the Big Brother, So You Have to Help Your Little Sister: You Own Two Flats, So Give One to Your Sister!

Youre the eldest brother, so youre expected to help your younger sister. Youve got two flats give one of them...

З життя1 годину ago

My Ex-Husband’s Son from His Second Marriage Got Seriously Ill and My Ex Came Asking Me for Money—I Refused!

Im 37 years old and have been divorced for ten years now. My ex-husband cheated on me, and I couldnt...

З життя2 години ago

My Thrifty Friends Invited Me to a Birthday Party—But I Went Home Hungry

My penny-pinching friends invited me to a birthday do. I returned home famished. I have a small group of mates...

З життя2 години ago

My Children Are Well Provided For, I’ve a Little Nest Egg, and I’m About to Retire—A British Tale of Family, Friendship, and the Quiet Farewell of My Neighbour George

My children are well looked after, Ive a few pounds tucked away, and Ill soon be drawing my pension. A...

З життя3 години ago

Step by Step, We Brought Water and Then Gas to My Aunt’s Home—Upgraded Every Convenience, Rebuilt Her Garden, and Then Found Her House Listed for Sale Online

Little by little, we managed to get water piped into her house, and eventually even had gas installed. After that,...

З життя3 години ago

I Don’t Understand Why I Became His Wife We Recently Got Married—I’d Thought My Husband Was Madly in Love With Me, but Something Strange Happened That Made Me Question Everything. It Wasn’t Infidelity, but Something Much More Serious and Bizarre. I Think It Happened Because I Cared Too Much—I Worshipped Him, Loved Him Unconditionally, and Forgave Everything. He Got Used to That, Grew More Confident, and His Ego Ballooned. He Probably Started to Think Any Woman Would Crawl Before Him at the Snap of His Fingers, Even Though He’s Not Highly Regarded by Others… Anyone Else Wouldn’t Have Tolerated His Mistakes or Trusted Him Blindly. Just Before the Wedding, He Wanted to Be Alone, Take a Holiday, and “Prepare” for Married Life. There Was Nothing I Could Do, So I Accepted and Let Him Go. He Later Told Me He’d Gone Alone to the Mountains to Escape Civilization—No Internet, No Phone—Just to Admire Nature. Meanwhile, I Stayed Home, Missing Him So Much My Heart Ached. I Counted Every Moment Until He Came Back. A Week Later He Returned—The Happiest Day of My Life. I Welcomed Him With All the Warmth and Love I Had, Cooking His Favourite Dishes. Then, the Very Next Day, Something Odd Began. He Kept Dashing Out to the Hallway or Another Room. Soon, He’d Leave the House Several Times a Day for All Sorts of Reasons. One Day, While Heading to the Shops, I Found a Letter in the Mailbox. It Looked Ordinary. Addressed to Me, from Him, Sent While He Was Away. But Its Words Shook Me Deeply. He’d Written: “Hello. I don’t want to mislead you any longer. You’re not the right person for me. I don’t want to spend my life with you. There won’t be a wedding. I’m sorry—don’t look for me and don’t call me. I’m not coming back to you.” So Brief, So Blunt, So Cruel… Only Now Did I Realize He’d Been Rushing to Check the Mailbox All This Time. Silently, I destroyed the letter, saying nothing to him and letting him believe nothing had happened. But how can I stay with someone who doesn’t want to be with me? Why did he marry me and pretend everything was fine?

Im baffled as to why I became his wife. We only just got married. I genuinely believed that my husband...