Connect with us

З життя

Сім років потому: випускний найстаршого сина і зустріч з біологічною матір’ю.

Published

on

Минуло вже майже сім років, як я стою на випускному свого старшого сина. Туди навідалася і його біологічна мати. Вона так поводилася, ніби це вона виховала сина і допомогла йому закінчити школу.

Я двадцять шість років жила сама. Звісно, мала деякі стосунки з чоловіками, але вони ніколи не були серйозними і швидко закінчувались. Я приділяла багато часу роботі, і на відносини не залишалось ні часу, ні сил. Одного разу я зіткнулася з багатьма проблемами одночасно.

Раз на пів року я відвідувала гінеколога. Під час чергового візиту лікарка ошелешила мене: у мене не може бути дітей. Її слова були шоком — безпліддя. Вийшовши з кабінету, я отримала дзвінок з невідомого номера. На тому кінці чоловік повідомив, що моя мама в лікарні. Їй стало погано вдома, викликали швидку і госпіталізували.

Я одразу ж поїхала до лікарні. Лікар запевнив мене, що після кількох днів мама зможе повернутися додому. Лікарем мами був мій майбутній чоловік.

Ми почали спілкуватися завдяки здоров’ю мами. Згодом він запросив мене на побачення, і наша історія розвивалася стрімко: ми стали проводити багато часу разом і через пів року одружилися. Це сталося настільки швидко, що ми самі не зрозуміли, як все сталося. У мого чоловіка вже було двоє дітей: син і донька. Вони не хотіли жити з матір’ю, тож ми забрали їх до себе. Я знала, що не можу мати власних дітей, і сподівалася стати їм другою мамою. Адже мама — це не лише та, що народила, але й та, що виховала.

Коли діти переїхали до нас, я й не підозрювала, що вже ношу під серцем наш спільний скарб. І коли дізналася, що стану мамою втретє, була на сьомому небі від щастя.

Дуже скоро народився наш син, і я виховувала трьох бешкетників. Це було надзвичайно важко. Я майже нічого не встигала. Мрії про хвилинку для себе залишалися мріями. Я постійно займалася домашніми справами та доглядала найменшого сина. Чоловік працював багато, тож на допомогу я лише сподівалася. Я розуміла його, бо годувати родину з п’яти осіб важко.

Я мріяла, що колись наші діти виростуть, і ми зможемо трохи пожити для себе. Я сподівалася, що вони оцінять мої зусилля і скажуть слова вдячності за любов і підтримку.

Через сім років я стояла на випускному старшого сина. Там була і його біологічна мати. Її показність мене здивувала: вона з’явилась так, ніби ніколи не забувала про сина. Але я була більше зосереджена на його святі, ніж на ній.

Коли вечір добігав кінця, випускникам вручили квіти, щоб ті подарували їх тому, кого найбільше цінують. Син підійшов до мене зі словами: “Мамо, дякую за все! Це тобі!” Моє серце застукало швидше, а на очах з’явилися сльози радості. Хоч я не його рідна мама, але для нього найближча. Ці слова і вчинки підтвердили, що я все зробила правильно.

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

5 × два =

Також цікаво:

З життя30 хвилин ago

A Silent New Year’s Eve

New Years hush November drifted in, drab and drizzly, the kind of grey that seeps into your bones. Each day...

З життя31 хвилина ago

Mother-in-law Helped Herself to My Gourmet Foods from the Fridge—Stuffing Them All into Her Bag Before Saying Goodbye

The mother-in-law slipped the delicacies from my fridge into her handbag before heading home. “Are you sure we need all...

З життя2 години ago

My Husband Invited His Ex-Wife Over for the Sake of the Children—So I Celebrated My Freedom in a Hotel Instead

Husband invited his ex-wife for the kids, so I spent the celebration at a hotel Where are you planning to...

З життя2 години ago

My Husband Compared Me to His Friend’s Wife at the Dinner Table—And Ended Up with a Bowl of Salad in His Lap

“You’ve brought out this dinner set again? I told you I wanted the fancy one with the gold rim, the...

З життя3 години ago

Yesterday: The Feast, the Critique, and the Great Brotherly Showdown Over Galina’s Handmade Roast and Her Patiently Worn Apron in a London Flat

Yesterday “Where are you putting that salad bowl? Youre blocking the cold cuts! And move the glasses, would you? Olivers...

З життя3 години ago

My Husband Compared Me to His Friend’s Wife at the Dinner Table—And Ended Up with a Bowl of Salad in His Lap

“You’ve brought out this dinner set again? I told you I wanted the fancy one with the gold rim, the...

З життя3 години ago

Why Does It Matter Who Looked After Gran? By Law, That Flat Should Be Mine! — My Mum Argues With Me Over My Grandmother’s Home My Own Mother is Threatening to Sue Me — All Because My Gran’s Flat Went Not to Her, or Even to Me, But to My Daughter. Mum Claims It’s Unfair, Insists the Flat Should Be Hers. But Gran Made a Different Choice. Why? Perhaps Because My Husband and I Lived With Her and Cared for Her Those Last Five Years. You Could Easily Call My Mum Selfish — Her Needs Were Always Far More Important Than Anyone Else’s. Mum’s Been Married Three Times, But Only Had Two Daughters: My Younger Sister and Me. We Get On Brilliantly, But Neither of Us Has a Great Relationship With Mum. I Don’t Even Remember My Dad — He Split From Mum When I Was Two. Up Until I Was Six, I Lived With Mum at Gran’s. For Some Reason, I Thought Gran Was Awful — Probably Because Mum Was Always Crying. Only When I Grew Up Did I Understand: Gran Was Good, She Just Wanted to Help Her Daughter Make a Better Life. Later, Mum Married Again and We All Moved In With My Stepfather. That’s When My Sister Was Born. But After Seven Years, Mum Got Divorced Again. This Time, We Didn’t Go Back to Gran’s. Stepfather Went Off to Work and Let Us Stay in His Flat for a Bit. Three Years Later, Mum Married Husband Number Three and We Moved In With Him. He Wasn’t Pleased Mum Had Children, Though He Never Hurt Us — He Just Ignored Us. So Did Mum. She Was Obsessed With Her New Husband, Always Jealous, Always Causing Rows and Breaking Crockery. Once a Month Mum Would Start Packing, But Stepfather Always Talked Her Round. My Sister and I Got Used to It and Stopped Noticing. I Ended Up Looking After My Sister — Mum Didn’t Have the Time. Thank Goodness for Our Grandmothers, Who Helped Us So Much. Eventually, I Left for University, and My Sister Moved In With Gran. Our Dad Always Supported Her; Mum Would Call Us Only at Christmas. I Accepted Mum For Who She Was and Stopped Expecting Her to Care, But My Sister Never Did. She Was Always Hurt, Especially When Mum Skipped Her School Leavers’ Party. We Grew Up. My Sister Got Married and Moved Away. I Was Living With My Long-Term Boyfriend; We Visited Gran Often and Stayed Close, Though I Tried Not to Be a Nuisance. When Gran Fell Ill and Went Into Hospital, I Visited Every Day: Shopping, Cooking, Cleaning, Chatting, Making Sure She Took Her Medicine. Sometimes My Boyfriend Helped Out Too. After Six Months, Gran Suggested We Move In to Save for Our Own Place, So We Did. Six Months Later, I Was Pregnant. We Got Married, Had a Simple Family Do — Mum Didn’t Come, Not Even a Phone Call. When My Daughter Was Two Months Old, Gran Broke Her Leg. Caring for Both Was Hard and I Desperately Needed Mum’s Help, But She Refused, Saying She Wasn’t Well and Would Come Later. She Never Did. Six Months On, Gran Had a Stroke and Was Bedridden. If Not for My Husband, I Don’t Know How I’d Have Coped. Gran Slowly Improved, She Even Got to See Her Great-Granddaughter Take Her First Steps, and Lived Another Two-and-a-Half Years. She Passed Away Peacefully in Her Sleep. My Husband and I Were Devastated By Her Loss. Mum Only Came for the Funeral. A Month Later, She Tried to Evict Me So She Could Have the Flat. Mum Hadn’t Realised Gran Had Left It to My Daughter Right After She Was Born. Naturally Mum Was Furious, Demanding I Give Up the Flat or She’d Sue Me. “Look How Deceitful You Are! You Duped the Old Woman, Took Her Flat, And Now You Live In It Yourself! You Won’t Get Away With This! It Doesn’t Matter Who Looked After Gran — That Flat Should Be Mine!” But Mum Won’t Get That Flat, I Know That for Certain. I’ve Spoken to a Solicitor and a Notary. We’ll Stay in the Home Gran Gave Us, and If Our Second Child Is a Girl, She’ll Be Named After Gran.

What matter is it who cared for Grandmother? By rights, the house ought to be mine! My mothers voice, strident...

З життя3 години ago

Relatives Demanded My Bedroom for the Holidays and Left Empty-Handed: How I Refused Pushy Family, Set Boundaries, and Saved My Peace of Mind in London

Where on earth am I supposed to put this massive bowl of jellied beef? Theres no space at all in...