Connect with us

З життя

Спільне життя: мрії та реальність Анни зруйновані

Published

on

Оксана вирішила жити разом, але реальність зруйнувала її мрії

Оксана завжди була жінкою, яку любили всі навколо, проте доля склалася так, що вона залишилася самотньою. У молодості вона присвятила себе книгам і знанням, які її батьки, особливо мати, берегли, як скарб. Вона виросла в маленькому містечку під Вінницею, оточена тишею і сторінками старих романів, далеко від суєти та земних пристрастей.

Одного разу в її життя увірвався чоловік — статний, заможний, з чарівною усмішкою. Він залицявся до неї з пристрастю, і весілля здавалося неминучим, як світанок після ночі. Але доля нанесла жорстокий удар: раптова смерть батька і важка хвороба матері зруйнували всі плани. Оксана залишилася доглядати за хворою, а наречений, не витримавши випробувань, зник з її життя, як привид, залишивши лише гіркоту зради.

Роками пізніше, після відходу матері, Оксана раптом відчула, як сильно їй бракує тепла іншої людини. Вона бачила, як її подруги після розлучень здобувають свободу, як розправляють крила, і все ж у її серці тліла туга за близькістю, за кимось, хто розділить її самотність. І ось випадково вона зустріла вдівця Сергія. Він був людиною її складу — захоплювався літературою XIX століття, цитував Достоєвського і Тургенєва, а їхні розмови біля каміна стали іскрою, з якої спалахнув роман. Незважаючи на застереження близьких — «Навіщо тобі це у твоєму віці? Живи для себе!» — Оксана та Сергій наважилися на шлюб, вірячи, що любов здатна подолати все.

Проте реальність виявилася холодною і безжальною. Спільне життя перетворилося не на ідилію, а на щоденне випробування. Сергій зі звичкою розкидати речі та жити в хаосі став для Оксани справжнім кошмаром. Її світ, де все було на своїх місцях, де кожна книга стояла рівно на полиці, а кожна чашка знала своє місце, руйнувався під натиском його безладу. Кожен день перетворювався на боротьбу за терпіння, за спробу знайти хоч краплю гармонії в цьому хаосі.

Вона намагалася поговорити з ним, відкривала душу, благала розділити відповідальність за їх середовище. Але її слова губилися в порожнечі — Сергій залишався глухим до її благань, до її болю. Після чергового випадку, коли вона знайшла свої улюблені книги, недбало звалені в кутку, а кухню — заваленою брудним посудом, Оксана не витримала. Сльози текли, коли вона сказала: «Я хочу піти. Повернути собі спокій». Вона мріяла про те тихе, самотнє життя, де ніхто не вторгався в її світ, де вона була господинею своєї долі.

Та Сергій, посилаючись на свої справи, попросив часу, щоб «розібратися». Він залишився в її домі, і це лише посилювало її страждання. Кожен його крок, кожен звук його присутності різав її серце, як ніж. Дев’ять місяців — стільки тривала ця агонія, цей шлюб, який став для неї кліткою. Нарешті, розлучення було оформлено, і Оксана вирвалася на волю.

Повернувшись до своєї самотності, вона відчула, як легені наповнюються повітрям, а душа — давно забутою радістю. Стіни її маленької квартири знову стали її притулком, її фортецею. Вона сиділа з чашкою чаю, дивлячись у вікно на осінній дощ, і вперше за довгий час усміхнулася — щиро, від серця. Свобода, яку вона повернула собі, була дорожча будь-яких ілюзій про щастя вдвох. Оксана зрозуміла: її життя належить лише їй, і більше вона не дозволить нікому порушити цей тендітний, але такий безцінний спокій.

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

чотирнадцять − дванадцять =

Також цікаво:

З життя34 хвилини ago

Why Does It Matter Who Looked After Gran? By Law, That Flat Should Be Mine! — My Mum Argues With Me Over My Grandmother’s Home My Own Mother is Threatening to Sue Me — All Because My Gran’s Flat Went Not to Her, or Even to Me, But to My Daughter. Mum Claims It’s Unfair, Insists the Flat Should Be Hers. But Gran Made a Different Choice. Why? Perhaps Because My Husband and I Lived With Her and Cared for Her Those Last Five Years. You Could Easily Call My Mum Selfish — Her Needs Were Always Far More Important Than Anyone Else’s. Mum’s Been Married Three Times, But Only Had Two Daughters: My Younger Sister and Me. We Get On Brilliantly, But Neither of Us Has a Great Relationship With Mum. I Don’t Even Remember My Dad — He Split From Mum When I Was Two. Up Until I Was Six, I Lived With Mum at Gran’s. For Some Reason, I Thought Gran Was Awful — Probably Because Mum Was Always Crying. Only When I Grew Up Did I Understand: Gran Was Good, She Just Wanted to Help Her Daughter Make a Better Life. Later, Mum Married Again and We All Moved In With My Stepfather. That’s When My Sister Was Born. But After Seven Years, Mum Got Divorced Again. This Time, We Didn’t Go Back to Gran’s. Stepfather Went Off to Work and Let Us Stay in His Flat for a Bit. Three Years Later, Mum Married Husband Number Three and We Moved In With Him. He Wasn’t Pleased Mum Had Children, Though He Never Hurt Us — He Just Ignored Us. So Did Mum. She Was Obsessed With Her New Husband, Always Jealous, Always Causing Rows and Breaking Crockery. Once a Month Mum Would Start Packing, But Stepfather Always Talked Her Round. My Sister and I Got Used to It and Stopped Noticing. I Ended Up Looking After My Sister — Mum Didn’t Have the Time. Thank Goodness for Our Grandmothers, Who Helped Us So Much. Eventually, I Left for University, and My Sister Moved In With Gran. Our Dad Always Supported Her; Mum Would Call Us Only at Christmas. I Accepted Mum For Who She Was and Stopped Expecting Her to Care, But My Sister Never Did. She Was Always Hurt, Especially When Mum Skipped Her School Leavers’ Party. We Grew Up. My Sister Got Married and Moved Away. I Was Living With My Long-Term Boyfriend; We Visited Gran Often and Stayed Close, Though I Tried Not to Be a Nuisance. When Gran Fell Ill and Went Into Hospital, I Visited Every Day: Shopping, Cooking, Cleaning, Chatting, Making Sure She Took Her Medicine. Sometimes My Boyfriend Helped Out Too. After Six Months, Gran Suggested We Move In to Save for Our Own Place, So We Did. Six Months Later, I Was Pregnant. We Got Married, Had a Simple Family Do — Mum Didn’t Come, Not Even a Phone Call. When My Daughter Was Two Months Old, Gran Broke Her Leg. Caring for Both Was Hard and I Desperately Needed Mum’s Help, But She Refused, Saying She Wasn’t Well and Would Come Later. She Never Did. Six Months On, Gran Had a Stroke and Was Bedridden. If Not for My Husband, I Don’t Know How I’d Have Coped. Gran Slowly Improved, She Even Got to See Her Great-Granddaughter Take Her First Steps, and Lived Another Two-and-a-Half Years. She Passed Away Peacefully in Her Sleep. My Husband and I Were Devastated By Her Loss. Mum Only Came for the Funeral. A Month Later, She Tried to Evict Me So She Could Have the Flat. Mum Hadn’t Realised Gran Had Left It to My Daughter Right After She Was Born. Naturally Mum Was Furious, Demanding I Give Up the Flat or She’d Sue Me. “Look How Deceitful You Are! You Duped the Old Woman, Took Her Flat, And Now You Live In It Yourself! You Won’t Get Away With This! It Doesn’t Matter Who Looked After Gran — That Flat Should Be Mine!” But Mum Won’t Get That Flat, I Know That for Certain. I’ve Spoken to a Solicitor and a Notary. We’ll Stay in the Home Gran Gave Us, and If Our Second Child Is a Girl, She’ll Be Named After Gran.

What matter is it who cared for Grandmother? By rights, the house ought to be mine! My mothers voice, strident...

З життя35 хвилин ago

Relatives Demanded My Bedroom for the Holidays and Left Empty-Handed: How I Refused Pushy Family, Set Boundaries, and Saved My Peace of Mind in London

Where on earth am I supposed to put this massive bowl of jellied beef? Theres no space at all in...

З життя2 години ago

How My Husband Secretly Supported His Mother While I Had Nothing to Dress Our Child In

10 March Lately, Ive been feeling as though the weight of the world rests on my shoulders. Laura and I...

З життя2 години ago

Mother-in-Law Sneakily Stuffed Her Bag with Gourmet Treats from My Fridge Before Leaving

Mother-in-law slipped the delicacies from my fridge into her bag before heading out It must have happened nearly twenty years...

З життя2 години ago

My Father’s Partner Became My Second Mum: How Auntie Mary Took Me In, Raised Me as Her Own, and Gave Me and Her Son a True Family After Tragedy

My fathers wife became my second mother When I was just eight years old, my mother passed away. My father...

З життя2 години ago

My Husband Compared Me to His Friend’s Wife at Dinner—So I Served Him a Salad Straight to His Lap

My husband compared me to his friends wife at the dinner table and ended up with a bowl of salad...

З життя3 години ago

My Husband Compared Me to His Friend’s Wife at Dinner—So I Served Him a Salad Straight to His Lap

My husband compared me to his friends wife at the dinner table and ended up with a bowl of salad...

З життя4 години ago

More Than Just a Nanny

Not Just a Nanny Alice sat at a desk in the university library, surrounded by a fortress of textbooks and...